Czym kończy się długotrwały brak snu?

Lubicie sen i wypoczynek? Źle czujecie się po nieprzespanej nocy? Wyobraźcie sobie, że funkcjonujecie bez snu przez tydzień. W 1959 roku Peter Tripp, dziennikarz radiowy, nie spał przez 201 godzin. W tym czasie pracował prowadząc audycję w radio. W ciągu tych 201 godzin dokonano obserwacji, które wniosły bardzo dużo do badań nad deprywacją snu. Okazało się bowiem, że wnioski były dużo bardziej znaczące, a samo doświadczenie trudniejsze, niż […]

Lubicie sen i wypoczynek? Źle czujecie się po nieprzespanej nocy? Wyobraźcie sobie, że funkcjonujecie bez snu przez tydzień.

W 1959 roku Peter Tripp, dziennikarz radiowy, nie spał przez 201 godzin. W tym czasie pracował prowadząc audycję w radio. W ciągu tych 201 godzin dokonano obserwacji, które wniosły bardzo dużo do badań nad deprywacją snu. Okazało się bowiem, że wnioski były dużo bardziej znaczące, a samo doświadczenie trudniejsze, niż można było przypuszczać.

Kiedy nie śpimy

Z reguły radosny i przyjaźnie usposobiony Tripp szybko stał się rozdrażniony. Po trzech dobach bez snu bardzo szybko się irytował, dużo przeklinał i obrażał nawet bliskie osoby właściwie bez powodu. Po pięciu dobach bezsenności pojawiły się halucynacje i myśli paranoiczne.

Dzisiejsze badania potwierdzają większość objawów, których doświadczył Peter Tripp. Osoby długo pozostające bez snu gorzej radzą sobie ze stresem, łatwiej doświadczają lęku, szybko pogarsza się ich nastrój i ogólne samopoczucie. Pojawia się rozdrażnienie i zwiększa się wrażliwość na bodźce zewnętrzne. Chwiejność emocjonalna u osób długo pozostających bez snu jest związana z zaburzeniem funkcjonowania między innymi ciała migdałowatego – „centrum emocji”.

Wiedzą o tym właściciele kasyn

Brak okien, jasne światła, hałas, nieustanny ruch i wrażenie, że czas zatrzymuje się w miejscu – takie warunki panują w większości kasyn. Ich właściciele dbają o odpowiednią „atmosferę”, ponieważ wiedzą, że brak snu powoduje, że jesteśmy bardziej skłonni do podejmowania ryzykownych i impulsywnych decyzji, łatwiej się niecierpliwimy i irytujemy. W badaniu z 2011 roku okazało się, że deprywacja snu powodowała, że gracze w kasynie stawali się bardziej skłonni do podejmowania ryzyka, a zarazem bardziej optymistycznie nastawieni do gry.

Ku pamięci

Brak snu oddziałuje nie tylko na część mózgu odpowiedzialną za emocje. Wpływa także na hipokamp, a więc strukturę związaną z pamięcią i uczeniem się. Osoby doświadczające deprywacji snu gorzej zapamiętują informacje, wolniej je przetwarzają i popełniają więcej błędów poznawczych. Warto przypomnieć, że to właśnie w czasie snu informacje przenoszone są z pamięci krótko- do długotrwałej.

 

Peter Tripp nie spał przez ponad 8 dni. W tym czasie przeżył coś, co zaskoczyło jego, jego bliskich, ale też naukowców. Wkrótce, po „eksperymencie” rozpadło się jego małżeństwo i stracił pracę. w 1964 roku jego rekord pobiła Randy Gardner z Sand Diego, która funkcjonowała bez snu przez 264 godziny.

www.parkpsychologii.pl


Komentarze